history

Τον 7ο π.Χ. αιώνα ένας χρησμός του Μαντείου των Δελφών οδηγεί τους Πάριους με αρχηγό τον Τελεσικλή στη Θάσο, προστάζοντας τους να κτίσουν μία πόλη του να «φαίνεται από παντού» .
Με τις αποστολές των αποίκων από την Πάρο καταφτάνει στο νησί ο μεγάλος λυρικός ποιητής Αρχίλοχος, ο οποίος κατά τον Οδυσσέα Ελύτη, είναι ο πρώτος Ευρωπαίος ποιητής που έστρεψε την ποίηση στον εσωτερικό άνθρωπο, στο «εδώ», στο «τώρα» και στην ανθρώπινη προσωπικότητα αποτινάσσοντας το ζυγό του θεϊκού μύθου και των ηρωικών πράξεων. Έτσι, χάρη στον Αρχίλοχο, η Θάσος έγινε το μαιευτήριο της μοντέρνας ποίησης στον κόσμο.
Η νέα πόλη, που ιδρύθηκε, σύντομα απέκτησε πλούτο και δύναμη. Η ίδια ιδρύει αποικίες στα παράλια της Μακεδονίας και της Θράκης .
Η Νεάπολις (σημερινή Καβάλα), η Γαληψός, , η Οισύμη, η Στρύμη, η Απολλωνία, η Αντισάρα, το Ακόντισμα, η Πίστυρος, το Δάτον, ο Τόπειρος, η Σκαπτή Ύλη και οι Κρηνίδες (Φίλιπποι) αποτελούν το δίκτυο των αποικιών της Θάσου.
Από τον 6ο κιόλας π.Χ. αιώνα, στη Θάσο παράγονται εξαιρετικής ποιότητας έργα στην αρχιτεκτονική, γλυπτική, γραπτή κεραμική και μικροπλαστική, ενώ την ίδια περίοδο εμφανίζονται οι πρώτες κοπές νομισμάτων.
Τον 5ο αιώνα π.Χ. μετά τους Περσικούς Πολέμους οι Θάσιοι προσχωρούν στη συμμαχία της Δήλου υπό την ηγεμονία των Αθηναίων.
Την περίοδο αυτή ζουν ο πολυνίκης Θεογένης (ή Θεαγένης) γιος του Τιμοξένους, που  σύμφωνα με τον Παυσανία κέρδισε 1400 στεφάνια, στην Ολυμπία, στα Πύθια, τα Νέμεα, στην πυγμή και παγκράτιο.
Ο ζωγράφος Πολύγνωτος ο οποίος Ζωγράφισε την Ποίκιλη στοά στην Αθήνα, τη Λέσχη των Κνιδίων στους Δελφούς, το Πρυτανείο στην Αγορά της Θάσου και από τον Αριστοτέλη χαρακτηρίζεται  ως «αγαθός ηθογράφος», από δε τους νεότερους ιστορικούς της τέχνης θεωρείται ο πατέρας της σύγχρονης ζωγραφικής γιατί με την έκφραση, που για πρώτη φορά αποδίδεται απ’ αυτόν στα πρόσωπα κατορθώνει να φανερώσει το ήθος και τη διάθεση.
Τον ίδιο αιώνα ο κωμικός ποιητής και ηθοποιός Ηγήμων ή Ηγεμών εφηύρε την παρωδία ως αυτοτελές λογοτεχνικό είδος.

Τον 5ο επίσης αιώνα π.Χ έζησε στη Θάσο ο Νησεύς, ο οποίος υπήρξε δάσκαλος του ο Ζεύξιδος, του μεγάλου αυτού ζωγράφου της αρχαιότητας, οι ζωγράφοι Αγλαοφών, Αριστοφών και οι γλύπτες Πυθαγόρας, Πολύκλειτος και Σωσικλής, καθώς και ο γνωστός στην εποχή του ,σοφιστής και ρήτορας Στησίμβροτος ο οποίος στην Αθήνα δίδαξε ομηρικά έπη .

Ο Ιπποκράτης, ο πατέρας της ιατρικής, έζησε τρία χρόνια στη Θάσο, όπου έγραψε το πρώτο βιβλίο των «Επιδημιών» του. Μελέτησε το κλίμα, τα βότανα και τα συμπτώματα μιας επιδημίας.
Κατά την διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου(424 π.Χ) ο Ιστορικός Θουκιδίδης με επτά τριήρεις ξεκίνησε από τη Θάσο για να υπερασπιστεί την Αμφίπολη που την πολιορκούσαν οι Σπαρτιάτες ,όμως έφτασε αργά ,όταν η πόλη είχε πέσει.
Ο Θουκυδίδης για να αποφύγει την τιμωρία κατέφυγε στην αποικία των Θασίων Σκαπτή Ύλη, όπου είχε κτήματα κι εκεί συνέγραψε τις «Ιστορίες» του.
Το μακρύ κατάλογο των σπουδαίων Θασίων της αρχαιότητας και των σημαντικών ανδρών που έζησαν στο νησί συμπληρώνουν ο φυσιοδίφης Ανδροσθένης ,ο οποίος συνόδευσε το Μ. Αλέξανδρο στην εκστρατεία του, αφού προηγουμένως του είχε ανατεθεί από τον μεγάλο στρατηλάτη η διεύθυνση των ναυπηγείων της Θάσου. Ο Ανδροσθένης διέπλευσε μαζί με τον Νέαρχο τον Ινδικό ωκεανό και συνέγραψε το βιβλίο «Περί παράπλου της Ινδικής».
Ο Θάσιος Φιλίσκος έγγραψε το «Περί μελισσών», ο Αναξίπολις το «Περί γεωργίας», ο Ευαγών το «Περί αγροτικού Βίου», ο φυσικός Θρασθαλκής εξερεύνησε τις πηγές του Νείλου, ο Άβιτος, φίλος του Πλούταρχου κ.α.
Το πλήθος των εκθεμάτων του Αρχαιολογικού μουσείου της Θάσου, με τις επιγραφές, τα νομίσματα, τα γλυπτά αριστουργήματα, την κεραμική, αφηγούνται, μαζί με τις φιλολογικές πηγές, την μακραίωνη ιστορία του νησιού.
Οι αρχαιολογικοί χώροι, της πόλης κράτους με τα σωζόμενα τείχη, την ακρόπολη, την αγορά, το θέατρο, το ωδείο, τα ιερά και τα δύο λιμάνια μαρτυρούν την ύπαρξη μιας ευνομούμενης, ισχυρής πολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά πολιτείας.
Τον 5ο αιώνα π.Χ., όπως αναφέρει  ο Ηρόδοτος, το εισόδημα της Θάσου φτάνει στα 300 τάλαντα. Μπορούμε να αντιληφθούμε τι σημαίνει αυτό το νούμερο αν το συγκρίνουμε με το εισόδημα της Αθήνας, που στα χρόνια της ακμής της έφτανε στα 600 τάλαντα.
Ξακουστός ήταν και ο «Θάσιος οίνος» σ’ ολόκληρο τον γνωστό τότε κόσμο. Το μαρτυρούν οι αμέτρητες επιγραφές στα στόμια των αμφορέων.
Τον έχουν υμνήσει ο Αριστοφάνης στη «Λυσιστράτη» και τις «Εκκλησιάζουσες», ο Μένανδρος, ο Θουκυδίδης, ο Λουκιανός, ο Δημοσθένης, ο Πλούταρχος, ο Ξενοφών, ο Πλίνιος, ο Αθηναίος, ο Βιργίλιος, η Κλεοπάτρα.

Ο αρχαιότερος νόμος (του 480-470 π.Χ.) που ρυθμίζει το εμπόριο και την ποιότητα του κρασιού, εκτίθεται χαραγμένος σε επιγραφή του αρχαιολογικού μουσείου του νησιού, καταδεικνύοντας την υψηλού επιπέδου οργάνωση της «πόλης κράτους».

Το 338 π.Χ. ο Φίλιππος ο Β’ καταλαμβάνει το νησί. Η Θάσος συμμετέχει στο συνέδριο της Κορίνθου, που όρισε τον Φίλιππο αρχηγό των Ελλήνων στην εκστρατεία κατά των Περσών.
Με στόλο και στρατό συμμετέχει στην εκστρατεία του Μ. Αλεξάνδρου και μετά τον θάνατο του (323 π.Χ.) περιέρχεται στο Λυσίμαρχο το 287 π.Χ.
Από το 148 π.Χ. η Θάσος ανήκει στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, όμως το 21 π.Χ. ο αυτοκράτορας Οκταβιανός παραχωρεί στο νησί την αυτονομία του και το δικαίωμα κοπής δικού του νομίσματος.
Το 323 μ.Χ. ο Μ. Κωνσταντίνος ιδρύει το Ανατολικό Ρωμαϊκό κράτος και το 330 μ.Χ. η Κωνσταντινούπολις  γίνεται πρωτεύουσα του.
Η Θάσος αποτελεί τμήμα της και μέχρι το 1225 έδρα επισκοπής.

Το 325 μ.Χ. στη Σύνοδο της Νίκαιας συμμετέχει ο επίσκοπος Θάσου Αρίσταρχος ενώ το 431 πεθαίνει στο νησί ο αιρετικός επίσκοπος Νεστόριος.
Το 456 μ.Χ. στη Σύνοδο της Χαλκηδόνας συμμετέχει ο επίσκοπος Θάσου Ονωράτος.
Από τον 7ο αιώνα εντείνονται οι πειρατικές επιδρομές  στο νησί, μέχρι το 961 μ.Χ., όταν ο Νικηφόρος Φωκάς συντρίβει τους Σαρακηνούς.
Το 1204 αρχίζει η Φραγκοκρατία με την άλωση της Κωνσταντινούπολης. ΟΙ Ενετοί καταλαμβάνουν το νησί.
Το 1261 ο Μιχαήλ Η’ Παλαιολόγος ανακαταλαμβάνει την Κωνσταντινούπολη και η Θάσος περνάει στους Βυζαντινούς.
Έκτοτε και μέχρι την Άλωση Βυζαντινοί και Ενετοί γίνονται εναλλάξ Μύριοι του νησιού με τελευταίους τους Γενοβέζους Γκατιλούζι.
Το 1455 καταλαμβάνεται από τους Οθωμανούς. Αυτοί παραχωρούν στην Θάσο εσωτερική αυτοδιοίκηση , η οποία ασκείται από ντόπιους δημογέροντες, ενώ ισχύει ως νομικός κώδικας η «Εξάβιβλος» του Αρμενόπουλου.
Το 1813 η Θάσος παραχωρείται από τον Σουλτάνο στο Μεχμέτ Αλή, το βεζύρη της Αιγύπτου, ως ανταμοιβή για τις υπηρεσίες που του προσέφερε στην ανακατάληψη της Μέκκας, που την κατείχε η αραβική φυλή των Βαχαβιτών από το 1811.
Το 1821 οι Θάσιοι επαναστατούν με αρχηγό τον προεστό του Θεολόγου, τον Φιλικό, Χατζηγιώργη.
Το 1902 το νησί επανέρχεται στο Σουλτάνο ως τις 18 Οκτωβρίου του 1912 οπότε ο ελληνικός στόλος απελευθερώνει τη Θάσο από τον τούρκικο ζυγό.
Έκτοτε οι Θάσιοι έδωσαν το παρών σε όλους τους αγώνες του Έθνους.

title_geografia
thassos7

geography

Η Θάσος είναι νησί του Βόρειου Αιγαίου. Είναι ορεινός τόπος και η ψηλότερη κορυφή της είναι το Ψαριό ή Υψάριον (1.203 μ.). Η πρόσβαση, όμως, είναι εύκολη χάρη στους δασικούς δρόμους. Χαρακτηρίζεται από πλούσιους κάμπους με ελαιόδενδρα. Από την αρχαιότητα ήταν γνωστή για το πλούσιο υπέδαφός της σε σίδηρο, χρυσό και στο κατάλευκο μάρμαρό της.

To νησί σε όλη του την έκταση έχει ακτές, όπως τη Χρυσή Αμμουδιά στη Σκάλα Παναγιάς, τη Χρυσή Ακτή στη Σκάλα Ποταμιάς, τα Κοίνυρα, ο Παράδεισος, τη Θημωνιά, την Αλυκή, την Ψιλή Άμμο, το Αστρίς, την Ακτή του Ποτού, το Πευκάρι, την Ακτή Λιμεναριών μέχρι την Τρυπητή, τον Ατσαπά στην Σκάλα Μαριών, την Ακτή Καλλιράχης, την Ακτή Σωτήρας, την Ακτή Αλσυλλίου (Δασύλιο) στην Σκάλα Πρίνου, τη Σκάλα Ραχωνίου, τον Παχύ, το Παπαλιμάνι, τη Γλυφάδα και στην πόλη του Λιμένα την Ακτή Αγίου Βασιλείου, την παραλία (συνοικισμού) στην ανατολική πλευρά της πόλης, το Νυστέρι και το Γλυκάδι (2-3 χλμ. από Λιμένα). Αξιοσημείωτες είναι επίσης οι πηγές που υπάρχουν στην Παναγία της θάσου.

title_oikonomia
coins

economy

Η Θάσος έχει επιφάνεια 393 τ. χλμ. και περίμετρο περίπου 100χλμ. Έχει πλούσια βλάστηση, από πεύκα, πλατάνια, έλατα, βελανιδιές, κέδρους, δάφνες, σκίνα, ρίκια, κουκουδιές.Ο πληθυσμός του νησιού είναι περίπου 18.000. Οι κάτοικοι του νησιού ασχολούνται με την καλλιέργεια της ελιάς και των αμπελιών, την κτηνοτροφία, την αλιεία, τη μελισσοκομία, τον τουρισμό και την εξόρυξη μαρμάρων.

Οι κάτοικοι του νησιού ασχολούνται με την καλλιέργεια της ελιάς και των αμπελιών, την κτηνοτροφία, την αλιεία, τη μελισσοκομία, τον τουρισμό και την εξόρυξη μαρμάρων. Καλλιεργούνται λιόδεντρα, καρυδιές, απιδιές, συκιές, αμυγδαλιές, καστανιές, αμπέλια. Εξίσου πλούσια είναι η βλάστηση από αρωματικούς θάμνους, όπως η ρίγανη, η λεβάντα, το λεμονόχορτο, η αλισφακιά (φασκόμηλο), το θυμάρι, το τσάι.

title_cultura
thassos3a

culture

Τα ήθη και τα έθιμα μαρτυρούν τις ανησυχίες των ανθρώπων όπως αυτές διαμορφώθηκαν στο πέρασμα των χρόνων. Στη Θάσο καθ΄όλη τη διάρκεια του χρόνου πραγματοποιούνται θεατρικές παραστάσεις, πανηγύρια, αναβιώνουν έθιμα, γίνονται συναυλίες και άλλες πολιτιστικές εκδηλώσεις.

  • Καρναβαλικές εκδηλώσεις (Παναγία Ποταμιά – Καλλιράχη – Ραχώνι – Λιμενάρια)
  • Για βρεξ’ Απρίλη μ’ (Δεύτερη μέρα Πάσχα – Λιμενάρια)
  • Καζαβητιανά – Πολιτιστικές εκδηλώσεις και συναυλίες στο Μικρό Καζαβήτι (Ιούλιος – Αύγουστος)
  • Αναβροχιάρης (31 Ιουλίου – Ποταμιά)
  • Κάψιμο του Ιούδα (βράδυ Ανάστασης – Παναγία)
  • Θασίτικος Γάμος (Αύγουστος στο Θεολόγο)
  • Ναυτική βραδιά (Ιούλιος στην Καλλιράχη)
  • Φεστιβάλ Παραδοσιακών Χορών (α’ δεκαήμερο Αυγούστου στην Καλλιράχη)
  • Οι φωτιές του Αυγούστου (Αύγουστος στα Καλύβια Λιμεναρίων)

Τους καλοκαιρινούς μήνες στα πλαίσια του Φεστιβάλ Θάσου, δίνονται στο Αρχαίο Θέατρο του Λιμένα πολλές παραστάσεις. Ακόμη δίνονται συναυλίες, διοργανώνονται βραδιές ποίησης, γίνονται εκθέσεις ζωγραφικής, γλυπτικής στο Καλογερικό του Λιμένα, στις Αποθήκες των Μεταλλείων στα Λιμενάρια, στο Λαογραφικό Μουσείο Καλλιράχης και σε άλλους αξιόλογους χώρους σχεδόν σ’ όλα τα χωριά του νησιού.

(Πηγές: Περιφερειακή Ενότητα Καβάλας)